Onze tweede wedstrijd van het seizoen was direct de kraker tegen onze naaste buren Ostrabeke. Ondanks het gebrek aan wedstrijdritme werd er vanaf het begin best aardig gevoetbald en hielden we de tegenstander van onze helft af.

 

De verdedigers van Ostrabeke hadden weer de handen vol aan onze aanvallers maar echte kansen werden er toch nauwelijks gecreëerd. Dat lag vooral aan het feit dat onze jongens voorin nog niet echt hun draai hebben gevonden in de tweede seizoenhelft, het zijn zeg maar dieseltjes. Ze komen lastig op gang maar als ze draaien dan zijn ze ook niet meer te stoppen.  Dat laatste daar wachten we dus nog een beetje op.

 

Tekenend voor het gebrek aan ritme en zelfvertrouwen is wel dat onze gelegenheidsaanvaller Daan de enige treffer voor zijn rekening nam.  Overigens wel een mooi uitgespeeld doelpunt, Arjen glipt op links langs Wessel en trekt hard en laag voor waar Daan voor de goal langs loopt en hem er beheerst in schiet.

 

Dat was op wat halve kansjes na ook wel het enige wapenfeit van de eerste helft voor beide teams.

 

De tweede helft gooide Ostrabeke enigszins de schroom van zich af en werd wat brutaler. Daardoor waren ze wat meer op onze helft maar ook zij werden nooit echt gevaarlijk. Het doelpunt van Ostrabeke was daar ook weer een mooi voorbeeld van. Een corner belandt uiteindelijk bij Johannes in de handen waar Gio hem nog net even een tikje mee wil geven, maar wel recht voor de voeten van Stijn die hem met een boogje de goal in schiet. Hierna werd het eindelijk een beetje leuk en trokken beide teams ten strijde. Een echte derbysfeer ook met mooie, harde maar wel faire duels. Onze beste kans was nog een schot van Bob dat de lat schampte, maar uiteindelijk kunnen beide teams met een punt tevreden zijn. Zij een beetje meer tevreden dan wij  als ik het mag zeggen, want wij hadden wel iets meer recht op de overwinning.