Het was een superdag om te voetballen en wat een mooie pot voetbal heb ik gezien. Dat Eendracht  uiteindelijk met 3-2 heeft gewonnen mocht de pret niet drukken. Ook het aanwezige publiek heeft met volle teugen genoten en een aantal ouders kwamen ons nog complimenteren met de geweldige instelling en vechtlust van dit team zonder dat ze elkaar afblaffen. Super goed gedaan dus jongens.

We begonnen de eerste helft wat aarzelend. De vorige wedstrijd hadden die gasten toch maar mooi met 10-0 gewonnen. In de kleedkamer hadden de jongens nog wat lopen pochen over wat die D nu betekende achter de teamnaam: EendrachtD1D. De D van dames, domoren, duikelaars, degradanten ik heb van alles gehoord. Toen we op het veld stonden was de grootspraak er een beetje van af want die Eendrachters vonden elkaar aardig en er liepen een paar hele goede voetballers in rond. En dan hadden ze natuurlijk op het middenveld een boom van een kerel die zeker 2 koppen groter was dan zijn directe tegenstander. Voor de zekerheid noemden ze die man ook giant.

Kortom het was even wennen maar na wat geblunder achterin bij de Eendrachters kon Remco vanaf de 16 in een bijna leeg doel knallen: 1-0 voor ons.

Daarna liep het een hele tijd wat minder en wist de goede spits van Eendracht 3 keer te scoren. Tijd dus om in te grijpen en John ik ik hebben het elftal wat omgezet om meer druk naar voren te kunnen geven en dat werkte wonderwel. Arjen wist na een fantastisch steekpass van Max op snelheid een mannetje voorbij te spelen en scoorde droog in de hoek 3-2. Wat we daarna zagen ondanks de hitte deed ons erg goed. Een superslotoffensief dat helaas niet met een (wel verdiend) doelpunt werd beloond. Maar iedereen heeft voor elkaar het vuur uit de sloffen gelopen en na afloop konden we dan ook best tevreden zijn.

Remco was nog jarig geweest en in de kleedkamer waren er chips en John was ook jarig en die tracteerde ook nog eens op drankjes en friet. Het leek wel alsof we al kampioen waren.

Gerard Versluis