OOSTERBEEK - Voetbalvereniging OVC’85 uit Oosterbeek bereikte vijftien jaar geleden de hoofdklasse. Met voornamelijk eigen jongens. Vier jaar later begon de club aan een vrije val. Zondag kwam Loo op bezoek voor de topper in de zesde klasse.

Het prachtige sportpark De Bilderberg ligt er op een herfstachtige zondag vredig bij. Niets wijst er op dat een paar uur later de topper uit 6F wordt gespeeld.

Niet eens zo lang geleden speelde OVC'85 toppers tegen Rheden, Babberich of De Treffers. Vandaag komt Loo op bezoek.

Het is net of Rien Poortvliet voor het najaarsdecor zorgt. Met een aantal subtiele penseelstreken ontvouwt hij de roestbruine bospartijen uit één van zijn kleurrijk geïllustreerde boeken. Op het terras voor het Oosterbeekse clubhuis roken een paar tieners een sigaret en iets verder drentelt clubicoon Henk Strijks rond. Hij wacht als goed gastheer het bestuur van Loo op. Om de tijd te doden, eet de duizendpoot een broodje kroket, zonder mosterd.

"Ik ben geen secretaris meer", zegt Strijks ongevraagd. "Het is een tijdrovende functie. 23 jaar heb ik het gedaan, tot twee jaar geleden."

Strijks (55) is naast gastheer ook omroeper, leider en een wandelende encyclopedie, als het over voetbal in Oosterbeek gaat. "Ook in het verleden heeft OVC nooit handgeld gegeven aan spelers"', benadrukt hij. "Wel werden vergoedingen betaald voor punten. Wanneer de resultaten dan minder worden, verdwijnen de voetballers die daarvoor komen."'

Henk van den Born (76) fungeert al jaren als waakhond bij de ingang van het hoofdveld. Voor twee euro verkoopt hij aan passanten een kaartje en een vriendelijk woord. " Ik heb maar een paar kaartjes verkocht", vertelt hij met een norse stem. "Ja, dat was vroeger anders. Toen kwam ik handen te kort en gleden er soms wel duizend door m'n vingers."

Voor de thuisploeg zit er deze middag tegen lijstaanvoerder Loo geen stunt in het verschiet. Het scorebord staat er verdrietig bij en weigert hardnekkig dienst. Dit lijkt al minstens één decennia het geval, de periode van de vrije val die de club doormaakt. Een bejaard echtpaar van de naast gelegen camping beoefent deze middag Nordic Walking. Nadat de man belangstellend naar de stand informeert (0-4, red.), komen de gevatte reacties snel los. Stoïcijns 'skiet' het koppel de houten tribune voorbij.

Ondanks het verlies voor OVC'85 was het voor de neutrale toeschouwer geen verloren middag. Voor Jan Schans (62), trainer van de Oosterbeekse A-junioren, zeker niet. De Generaal, wordt hij gekscherend genoemd. Dit vanwege zijn sterke gelijkenis met oud- bondscoach Dick Advocaat. Schans volgt 'zijn' jonkies met toegewijde interesse.

"We zijn bij de jeugdafdeling gestructureerd bezig. Met als doel weer een Oosterbeekse selectie te formeren, net als in de goede periode. In de leeftijdscategorie tot negentien jaar hebben we een aantal talenten. Als ze het hoofd er bij houden, kunnen ze dit niveau zeker aan."

Eén exponent uit die Oosterbeekse voetbalopleiding is Thijs van Gestel (17). Op zestienjarige leeftijd debuteerde hij in het eerste team. Hij maakte deze middag een volwassen indruk. "Dat komt omdat ik maandag achttien wordt", knipoogt de nieuwe nummer tien. "Ik hoop bij deze club de top te halen door vaak te trainen en veel te leren. Ook m'n leeftijdgenoten Bob Engwirda en Mark ten Westenend trainen en spelen regelmatig mee."

Daar blijft het niet bij, hoopt Schans. "Met een goede begeleiding volgen Hans Cooke, Jeroen de Geus en Jan Langelaar misschien hun voorbeeld. Luuk van Gestel maakt kans om op termijn samen met z'n broer Thijs in het hoogste team te ballen."

Ondertussen valt de stilte over de bosrijke omgeving van sportpark De Bilderberg, de voetbalvelden en de tribune worden teruggegeven aan de natuur, maar aan Van den Born gaat dat tafereel onopgemerkt voorbij. Hij telt in een achterafkamertje de opbrengst van een middagje voetbal. "Wil je het bedrag echt weten. Ik ben uiterst tevreden met de opbrengst. Het is geen bedrag uit de tijd dat we in de hoofdklasse zaten. Maar vandaag waren er op de kop af zestig betalende toeschouwers."

OVC'85 lijkt het dieptepunt van de sportieve recessie gepasseerd, dieper kan de club sportief ook niet zinken. Wat rest is de herinnering aan succes. De aanstormende jeugd is onwetend van het verleden en gaat op zoek naar nieuw voetbalgeluk.

Bron: De Gelderlander door Eddie de Bruijn