In een hele spannende wedstrijd heeft OVC'85 D1 vandaag aan het langste eind getrokken tegen Ostrabeke D1.

 

Wat vooraf al beschreven werd als ‘de kraker’ van het seizoen ontaarde in een echte slag tussen twee kampioenskandidaten. Beide teams wilden perse winnen en dat betekent dat je moet scoren en dus vol op de aanval spelen.

 

De drang om te scoren en te winnen was bij beide teams zo groot dat er van goed overleg en goed voetbal eigenlijk geen sprake kon zijn. OVC had in het eerste kwartier van de wedstrijd wat meer overwicht en een goede mogelijkheid op de 1-0, een bal van Huub op de lat.  Daarnaast braken zowel Max als Arjen op de flanken een paar keer goed door en konden ze een voorzet geven die wat gevaar veroorzaakte. Maar de keeper van Ostrabeke, Pelle, stond goed en hield zijn goal schoon.

 

In het tweede kwartier ontworstelde Ostrabeke zich wat aan de druk van OVC door wat meer inzet van o.a. Jasper en Stijn die op het middenvelden in de voorhoede een behoorlijke slijtageslag aan het organiseren waren.  Maar ook hierin was OVC mede met dank aan Sim, Nino, Gio en Daan toch wat sterker, en kwamen ze er niet echt door. De ruststand van 0-0 was dan ook terecht en we konden op naar de thee (ipv limonade) want bij dit soort voetbal hoort dat.

 

In de rust hebben we de koppen eens bij elkaar gestoken en besproken wat er niet helemaal goed ging.  Naar onze mening waren we toch nog wat te lief voor de tegenstander en lieten we  veel dingen toe op het middenveld waardoor er te veel druk op de achterhoede ontstond. Afspraak was dus dat we wat beter op onze directe tegenstander zouden gaan letten en geen cm ruimte meer weggeven. Als we dan vervolgens in de aanval gaan moest er juist wat meer gelopen worden op de flanken en duels gewonnen zodat we wat gevaarlijker voor de goal zouden worden.

 

Dat pakte goed uit want we hebben een groot deel van de tweede helft op hun helft gespeeld en zo de angel uit hun spel gehaald. De verdedigers van Ostrabeke hadden de handen vol aan Bob, Max en de zeer  verdienstelijk spelende Jan-Pieter van de E1. We creëerden door goede loopacties en passeeracties van onze aanvallers een aantal uitgespeelde kansen die alleen konden worden gered door aan de noodrem te trekken of in allerlaatste instantie door Pelle.

 

Uit één van die acties sleepte Max een vrije trap die hij vervolgens zelf nam. Een hele gave trap draaide over de keeper heen in en dreigde in één keer erin te gaan. Maar Sven van de Weerd was nog niet vergeten dat hij ooit heeft gekeept en pakte de bal uit de hoek, maar wel met zijn handen en dat betekende een penalty (zie foto). Max nam zelf de verantwoording voor dit spannende en moeilijke moment en pegelde de bal onhoudbaar voor Pelle onder in de hoek.

 

Na dit moment was de wil en gedrevenheid bij Ostrabeke er een beetje uit en was het alleen nog OVC dat aanviel. We hadden nog een aantal doelpunten moeten scoren omdat Ostrabeke vergat te verdedigen en wanhopig probeerde nog wat te forceren waardoor er veel ruimte voor onze aanval ontstond, maar zij waren echter niet koelbloedig genoeg op het moment suprême en lieten zich te gemakkelijk van de bal zetten.

 

Omdat Ostrabeke niet echt meer kon aandringen verliep de tijd in ons voordeel en floot de goed leidende scheidsrechte Piet Majoor mooi op tijd af.

 

Een leuke bijkomstigheid was dat de trainer van Dodewaard, waar Max en Bob een weddenschap mee hadden voor een zak patat bij een kampioenschap, aanwezig was en de jongens na de wedstrijd een patatje heeft aangeboden. Heel erg sportief ondanks dat we nog één laatste wedstrijd moeten winnen bij Uchta voor dat de vlag echt in top kan.

 

We hopen op veel steun van onze ouders en overige supporters volgende week in Ochten om 11.00 uur zodat het er op lijkt dat we thuis spelen.

 

Rest de jongens nog een compliment te maken  voor een sublieme wedstrijd instelling en benadering, ze hebben het vandaag echt helemaal zelf gedaan en afgedwongen. Prima gedaan jongens en tot maandag op de training.

 

John